قطب علمی آموزش عالی و توسعه با همکاری انجمن آموزش عالی ایران و پژوهشگاه مطالعات فرهنگی,اجتماعی و تمدنی برگزار می کند:

قطب علمی آموزش عالی و توسعه با همکاری انجمن آموزش عالی ایران و پژوهشگاه مطالعات فرهنگی,اجتماعی و تمدنی برگزار می کند:
«دانشگاه و توسعه از رهگذر سرمایه انسانی»
سخنران نشست:
دکتر محمد جواد صالحی، عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی
دوشنبه ۳ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲
ساعت ۱۰ الی ۱۲
دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، طبقه سوم، اتاق ۳۱۴
قطب علمی آموزش عالی و توسعه با همکاری انجمن آموزش عالی ایران برگزار می کند:

قطب علمی آموزش عالی و توسعه با همکاری انجمن آموزش عالی ایران و پژوهشگاه مطالعات فرهنگی,اجتماعی و تمدنی برگزار می کند

«دانشگاه و توسعه از رهگذر سرمایه انسانی»
سخنران نشست:
دکتر محمدجواد صالحی، عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی
روز دوشنبه ۷ اسفند ماه ۱۴۰۲
ساعت ۱۰ الی ۱۲
دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، اتاق ۳۱۴
قطب علمی آموزش عالی و توسعه برگزار می کند:
یازدهمین رویداد آموزشی قطب علمی آموزش عالی و توسعه

«مدیریت عملکرد و ارزیابی کارکنان در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی»
دکتر اباصلت خراسانی، عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی
یک شنبه ۵ آذر ۱۴۰۲
ساعت ۱۸:۰۰ تا ۱۹:۳۰
لینک ورود به وبینار
https://vc14.sbu.ac.ir/cehed/
مصاحبه دکتر ابراهیم صالحی عمران رئیس انجمن آموزش عالی ایران با خبرگزاری آنا
لزوم تدوین آئین نامه ارتقای اساتید متناسب با ماموریت های هر دانشگاه

ابراهیم صالحی عمران، رئیس انجمن آموزش عالی آموزش در گفتوگو با خبرنگار گروه آموزش و دانشگاه خبرگزاری علم و فناوری آنا، درباره آیین نامه ارتقای جذب اساتید اظهار کرد: آیین نامه ارتقای اساتید نمیتواند مسیر رشد فردی عضو هیئت علمی و رشد دانشگاه را برای تمام دانشگاهها به خصوص دانشگاههایی با ماموریتهای خاص فراهم کند.
وی افزود: از آیین نامه ارتقای اساتید انتظار کمک به ارتقای کیفیت آموزش و پژوهش و عملکرد دانشگاه میرود.
صالحی عمران در پاسخ به این سوال که آیا آیین نامه ارتقای استادان باعث بهبود کیفیت در عملکرد آموزش عالی میشود، اظهار کرد: یکی از اصلیترین ایرادات موجود به آیین نامه ارتقای اساتید این است که به هیچ عنوان آیین نامه نمیتواند رشد فردی یا سازمانی دانشگاه را رقم بزند؛ چرا که ماموریت دانشگاهها با یکدیگر متفاوت است و باید جداگانه در راستای حرکت علمی گام بردارند.
رئیس انجمن آموزش عالی ایران با بیان اینکه آیین نامه ارتقای اساتید در دو بخش آموزشی و پژوهشی است، تاکید کرد: آیین نامه ارتقای اساتید نمیتواند برون دادهای همسانی برای آموزش عالی به وجود آورد، برای مثال از آنجایی که ماموریت دانشگاه فرهنگیان تربیت نیروی معلم است؛ بنابراین باید متناسب با ویژگیهای این دانشگاه آیین نامه خاص طراحی و تدوین شود.
صالحی عمران گفت: دانشگاه فنی و حرفهای ماموریت آموزشهای مهارتی به دانشجویان را دارد تا نیروهای تکنسین به عنوان پنجههای کارآمد در بازار کار جذب شوند.
وی اضافه کرد: استادی که در دانشگاه فنی و حرفهای تدریس میکند، نباید به فکر مقاله نویسی باشد، بلکه باید راه اندازی کسب و کار و تجاری سازی را مدنظر قرار دهد؛ بنابراین با توجه به ماموریتهای مختلف دانشگاهها احتیاج به تنوع آیین نامههای ارتقای اساتید داریم.
رئیس انجمن آموزش عالی ایران افزود: دانشگاه امام حسین (ع) به منظور تربیت نیرو در سیستمهای امنیتی و دفاعی هم نیازمند آیین نامههای مخصوص است، مرجعیت مهارتی باید در کنار مرجعیت علمی در آیین نامه ارتقا مدنظر قرار گیرد و روی علم نافع و نظام استاد و شاگردی تمرکز داشته باشد.
صالحی عمران بیان کرد: کلید واژههای جدید در عرصه فناوری مانند هوش مصنوعی باید در آیین نامه ارتقای اساتید لحاظ شود تا رویکردی نسبت به تحولات آموزش عالی داشته باشد؛ چرا که انتظار میرود دانشگاه در رشد اقتصادی، دگرگونی وضعیت اشتغال، هویت پذیری در قبال اشتغال دانشجویان و تجاری سازی تولیدات داخلی دخالت کنند، اما رد پای هیچ کدام از این موارد در آیین نامه موجود ذکر نشده است.
رئیس انجمن آموزش عالی ایران گفت: آیین نامه ارتقای اساتید باید ارتقای فردی و سازمانی و رسالت دانشگاه را با توجه به کارکردهای مختلف آموزش عالی به وجود آورد.
صالحی عمران ادامه داد: با توجه به اینکه در حال ورود به نسل پنجم دانشگاهها هستیم باید آیین نامه ارتقای اساتید با پیامد اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و … برای دانشگاهها متصور شود؛ چرا که پیامدها فقط در درون سیستم دانشگاهها نباید دیده شوند، بلکه نگاه جدی به تحول در آینده آموزش عالی امری لازم و ضروری است.

لینک خبر:https://ana.press/003fyl
کرسی علمی ترویجی
حوزه معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر با همکاری انجمن آموزش عالی ایران برگزار می کند:

ارائه دهنده: دکتر مریم صفری
عضو پیوسته انجمن آموزش عالی ایران
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر
ناقدان علمی: دکتر علی اصغر بیانی، دکتر کاظم شریعت نیا
مدیر جلسه: دکتر حسن صائمی
سه شنبه: 1402/08/16
سالن آفرینش دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر
سومین نشست از سلسله نشست های تخصصی : *مسائل آموزش عالی ایران*

*انجمن آموزش عالی ایران با همکاری انجمن علمی علوم تربیتی دانشگاه مارندران* برگزار می کند:
موضوع :
*پاسخگویی آموزش عالی و افق های پیش رو*
*سخنران* :
*دکتر مریم برادران*
عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق
*زمان برگزاری:* یکشنبه ۱۴ آبان ماه ۱۴۰۲ ساعت ۱۲_۱۱
لینک حضور به صورت مجازی
https://umz-meet.iranlms.org/join/ehsh7cscsd
گفتگوی دکتر ابراهیم صالحی عمران عضو کمیسیون آموزش شورای گسترش و برنامهریزی آموزش عالی و رئیس انجمن آموزش عالی ایران با روزنامه قدس
کمبود بودجه دانشگاهها کیفیت آموزش را هدف قرار داده است/ مراکز علمی خالی از اعضای هیئت علمی! – قدس آنلاین

دانشگاههای دولتی هم با مشکل مواجهاند
ابراهیم صالحی عمران، عضو کمیسیون آموزش شورای گسترش و برنامهریزی آموزش عالی و رئیس انجمن آموزش عالی، مشکل را فقط مختص دانشگاههای غیردولتی نمیبیند و به قدس میگوید: بیتردید دانشگاههای دولتی ما هم با کمبود اعضای هیئت علمی تماموقت مواجهاند هستند، اما در حال حاضر این مشکل در دانشگاههای غیرانتفاعی و یا بخش خصوصی جدیتر است. مثلاً بسیاری از دانشگاههای علمیکاربردی کشور استاد تماموقت ندارند و از استادان باتجربه بخش صنعت و جاهای دیگر استفاده میکنند.
وی کاهش تقاضا و پذیرش دانشجو در برخی رشتهها، ناتوانی در تأمین بودجه و نبود دورنمای روشن را مهمترین دلایل استفاده نکردن از اعضای هیئت علمی تماموقت از سوی برخی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی میداند و میگوید: اگر شرایط ایدهآل بود، میشد نسبت عضو هیئت علمی به دانشجو را به عنوان یک شاخص فرض کرد، اما شرایط اکنون متفاوت است چون خیلی از مؤسسههای غیرانتفاعی اصلاً نمیتوانند برای دوره کارشناسی دانشجو پذیرش کنند و یا اگر پذیرش هم داشته باشند تضمینی وجود ندارد که مثلاً برای ۱۰ سال دیگر فعالیت داشته باشند تا اقدام به جذب عضو هیئت علمی تماموقت کنند. بنابراین در چنین فضایی خیلی نمیتوان به آنها حمله کرد که چرا به مصوبات و آییننامه جذب عضو هیئت علمی به خوبی عمل نمیکنند، چون با توجه به اصل هزینه و فایده چارهای جز استفاده از استادان پارهوقت یا نیمهوقت ندارند. در واقع هرچند قانون بر شاخص جذب اعضای هیئت علمی به نسبت دانشجویان تأکید می کند، با وجود این، بعضی اوقات باید براساس واقعیتها عمل کرد.
وی با اشاره به اینکه با فرمان و روش فعلی دانشگاههای غیردولتی محکوم به شکست و تعطیلی هستند، تصریح میکند: اگر خواهان فعالیت بخش خصوصی در کنار بخش دولتی در حوزه آموزش عالی هستیم باید از فرمول تازهای برای این منظور استفاده کنیم.
دولت و مجلس توان ساماندهی دانشگاههای غیرانتفاعی را ندارند
مهرداد ویس کرمی، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی هم بدون ارائه آماری از نیاز دانشگاهها به اعضای هیئت علمی، به قدس میگوید: بعضی از مؤسسههای آموزش عالی غیرانتفاعی ما به میزان نیاز از اعضای هیئت علمی تماموقت استفاده نمیکنند. از این رو توقع آموزش با کیفیت و تولید علم از دانشگاههایی که فقط بر اساس استادان حقالتدریس و پارهوقت اداره میشود دور از واقعبینی است.
وی نیز در بحث دلایل مشکل یاد شده، به موج تقاضا برای ورود به دانشگاهها در دهه ۶۰ و تصمیم نظام برای مدیریت آن با ایجاد دانشگاههای غیرانتفاعی اشاره میکند و میگوید: البته انتظار این بود صدور مجوز و فعالیت این نوع دانشگاهها از همان ابتدا با قوانین و مقررات جدی و استاندارد، انجام گیرد اما تأثیرگذاری افراد ذینفوذ در قانونگذاری، اجرای قانون و نظارت بر حسن اجرای آن موجب شد این نوع دانشگاهها به سمت واحدهایی با رویکرد درآمدزایی یا اشتغال یا کسب جایگاه اجتماعی سوق پیدا کنند و در نتیجه رقابت بر سر جذب بیشتر دانشجو و مدرکگرایی در میان آنها به یک هنجار تبدیل شد. از سوی دیگر تعدادی از مردم به عنوان کارمند و از طریق این دانشگاهها ارتزاق میکنند که حذف یا تضعیف آنها این قشر از جامعه را دچار مشکل و همین موضوع تصمیمگیری درخصوص آنها را برای قانونگذار و مجری و ناظر دشوار میکند. بنابراین در چنین شرایطی، هنر بسیاری از مراکز آموزشی غیردولتی حفظ حیات نباتیشان با اعضای اندک هیئت علمی و حقالتدریس شده است به همین دلیل تمایلی به جذب هیئت علمی ندارند، چون هزینه بیشتری برای آنها دارد.
ویس کرمی با اشاره به اینکه ساماندهی مؤسسههای آموزش عالی غیردولتی با پیچیدگیهای خاصی همراه است، تصریح میکند: انگار دانشگاههای غیرانتفاعی تبدیل به یک مسئله سیاسی، فرهنگی و اجتماعی برای کشور شده که حل آن از توان نهادهای انتخابی مانند مجلس و دولت که تحت تأثیر لابیهای قدرتمند اجتماعی و سیاسی قرار دارند و نیز به طور عمده در تصرف افراد ذینفع و دارای تعارض منافع هستند، خارج است. بنابراین باید نهادها و سازمانهایی مانند شورای انقلاب فرهنگی که هم وظیفه سیاستگذاری دارند و هم به طور طبیعی از فضای غیرکارشناسی دور هستند به این قضیه ورود پیدا کنند و با کار کارشناسی و سیاستگذاری درست، سیستم آموزشی کشور را از این مشکل بزرگ نجات دهند.
متن کامل یادداشت تحلیلی:


